Ερώτηση: Κυρία Πετρούλια θα θέλαμε την άποψή σας ως δικηγόρου που έχετε πολλές φορές ασχοληθεί με υποθέσεις δουλεμπορίας και ως ατόμου που ασκείται πολιτική ως Νομαρχιακή Σύμβουλος Αρκαδίας
Απάντηση: Τα επανειλημμένα περιστατικά παράνομης μεταφοράς αλλοδαπών στη χώρα μας και μάλιστα κάτω από συνθήκες που αποτελούν βάναυση προσβολή της αξίας του ανθρώπου αναδεικνύουν το πράγματι σοβαρό αυτό πρόβλημα.
Είναι φανερό ότι έμποροι του ανθρώπινου πόνου και της ελπίδας εξαθλιωμένων υπάρξεων για την αναζήτηση μιας αξιοπρεπούς διαβίωσης δεν πτοούνται από τις αυστηρότατες ποινικές κυρώσεις και εξακολουθούν την εγκληματική και ιδιαίτερα προσοδοφόρα δράση τους.
Ερώτηση: Ποια κατά τη γνώμη σας τα επιβεβλημένα μέτρα αποτροπής του δουλεμπορίου;
Απάντηση: Αναφορικά με το ιδιαίτερα έντονο πρόβλημα λαθρομεταναστών που αντιμετωπίζουν στα νησιά του Αιγαίου θεωρώ πως καθίσταται επιτακτική μια διακρατική συμφωνία επαναπροώθησης των λαθρομεταναστών στην Τουρκία (κάτι που είχε γίνει πριν από κάποια χρόνια αλλά ατόνησε).
Οι τουρκικές αρχές οφείλουν να εντείνουν τους ελέγχους τους στα παράλια.
Μόνο το πρώτο εξάμηνο του 2004 σύμφωνα με επίσημα στοιχεία συνελήφθησαν περίπου 600 άτομα στα Δωδεκάνησα, αριθμός πολύ μεγάλος συγκριτικά με την περσινή χρονιά και υπολογίζεται ότι θα διπλασιασθεί ο αριθμός αυτός μέχρι το τέλος του έτους.
Τα αυστηρότερα μέτρα ελέγχου των διωκτικών αρχών, η αύξηση του δυναμικού των συνοριοφυλάκων, η αύξηση του αριθμού ταχύπλοων και ελικοπτέρων επιτήρησης θα ωφελήσουν, όμως δεν πρόκειται να λυθεί το πρόβλημα αν η Τουρκική ηγεσία δε λάβει αυστηρά, αποτρεπτικά μέτρα αφού είναι βέβαιο ότι πάντα θα υπάρχουν κατάλληλες συνθήκες για αποβίβαση των λαθρομεταναστών ιδιαίτερα στα μικρά νησιά της Δωδεκανήσου.
Ερώτηση: Τι εικόνα έχετε σχηματίσει από την προσωπική δικηγορική σας εμπειρία ;
Απάντηση: Αξιοσημείωτο είναι πως οι συνθήκες διαβίωσης των λαθρομεταναστών είναι άθλιες και τριτοκοσμικές, έτσι πολλοί άνθρωποι (ντόπιοι) στις εκεί τοπικές κοινωνίες ενδεχομένως να έχουν κάποια συμμετοχή υπό τη μορφή παροχής ανθρωπιστικής βοήθειας προς τους ατυχείς αυτούς συνανθρώπους μας, πλην όμως η μικρή αυτή ανάμειξή τους να τους κοστίζει με δικαστικές περιπέτειες επί μακρόν.
Στις περιπτώσεις αυτές πρέπει τόσο οι διωκτικές αρχές όσο και τα αρμόδια δικαστήρια να διαγνώσουν τα διακριτά όρια μεταξύ συνδρομής υπό τη μορφή παροχής βοήθειας ανθρωπιστικού περιεχομένου (ή έστω έναντι ευτελούς οικονομικού αντικρίσματος) με εκείνα του οργανωμένου κυκλώματος διακίνησης λαθρομεταναστών.
Η αυστηρότητα των ποινών που επισύρει η οποιασδήποτε μορφής διευκόλυνση των λαθρομεταναστών λειτουργεί ανασταλτικά (αποτρεπτικά) για τους κατοίκους των νησιών που θα ήθελαν πολύ να βοηθήσουν τους δυστυχισμένους και εξαθλιωμένους αυτούς ανθρώπους. Εικόνες ανείπωτης δυστυχίας, εκτυλίσσονται μπροστά στα μάτια τους, μητέρες με μωρά στην αγκαλιά, άρρωστοι, πεινασμένοι, άνθρωποι προερχόμενοι από εμπόλεμες ζώνες, εικόνες συγκλονιστικές και αυτοί οι συνάνθρωποί τους ανήμποροι να βοηθήσουν.
(Συνέντευξη στην «Οικονομία» – 20 Δεκεμβρίου 2004)
