Η ενδεχόμενη επιβολή Φ.Π.Α. στις παρεχόμενες νομικές υπηρεσίες είναι βέβαιο ότι θα επιβαρύνει οικονομικά, τόσο το νομικό κόσμο, όσο και τους πολίτες, στο σύνολο τους.
Σε μία περίοδο γενικευμένης οικονομικής κρίσης, μία τέτοια απόφαση θα έχει ως αποτέλεσμα να αποδυναμωθεί περαιτέρω ο νομικός κλάδος και ταυτόχρονα να αυξηθεί σημαντικά το κόστος παροχής νομικών υπηρεσιών, προς τον πολίτη.
Δεν είναι δυνατόν, σε μία εποχή, κατά την οποία το εισόδημα των δικηγόρων συρρικνώνεται συνεχώς, η Κυβέρνηση να προχωρήσει στην επιβολή Φ.Π.Α. στις παρεχόμενες νομικές υπηρεσίες.
Επίσημα στοιχεία αναφέρουν ότι φέτος το 31% των δικηγόρων δεν έχουν κάνει καμία παράσταση στα δικαστήρια και το 43% δεν έχει κάνει κανένα συμβόλαιο!
Είναι σαφές, λοιπόν, ότι ένα τέτοιο μέτρο βάλλει ευθέως τα εισοδήματα των νομικών και επιβαρύνει σοβαρά το κόστος των δικηγορικών υπηρεσιών για τον μέσο Έλληνα πολίτη.
Η Κυβέρνηση οφείλει να εγκαταλείψει αυτή τη σκέψη, η οποία, αν υλοποιηθεί, θα προκαλέσει την απαρχή μίας έντονης κρίσης στο χώρο της Ελληνικής Δικαιοσύνης.
————————————————————————————————–
«Περιήγηση Αρκαδίας»
Η Αρκαδία, η “καρδιά της Ελλάδας” σύμφωνα με το Στράβωνα, μοιάζει σαν ένα πολυσήμαντο κατεβατό της ιστορίας όπου μπορείς να σκύψεις και να διαβάσεις περιπέτειες και πεπρωμένα αναρίθμητα. Η κάθε ανεμοδαρμένη πέτρα, το κάθε γέρικο δέντρο της μπορεί να σου διηγηθεί απίθανους θρύλους και περίφημες ιστορίες που μακραίνουν στα βάθη των αιώνων. Κόσμοι ολόκληροι ιστορικών αναμνήσεων και ερειπωμένα μνημεία ξυπνούν στον επισκέπτη ηρωικούς αγώνες, δόξα, τρόπαια και θαυμαστό πολιτισμό.
• Η γη του ζωοδότη της φύσης θεού Πάνα, η ειδυλλιακή Αρκαδική φύση, η χώρα ίων ευτυχέστερων ανθρώπων επηρέασε σε περασμένους αιώνες τα φωτεινότερα πνεύματα της ευρωπαϊκής διανόησης και έγινε πηγή έμπνευσης τους για να συνθέσουν σπουδαίες δημιουργίες τους. Ο Βιργίλιος πρόβαλε την Αρκαδία ως την ιδανική χώρα όπου επικρατεί η ευτυχία της ήρεμης ζωής και της προσέδωσε τα χαρακτηριστικά ενός παράδεισου που αγγίζει την ουτοπία. Ο Πουσσέν γοητευμένος από το πνεύμα των ποιητών και την ανέμελη ποιμενική ζωή των Αρκάδων ζωγράφισε στα μέσα του 17ου αιώνα τον πίνακα με τίτλο “Βοσκοί της Αρκαδίας”. Στη Ρώμη εκείνα τα χρόνια ιδρύθηκε πνευματικός όμιλος με την επωνυμία “Ακαδημία των Αρκάδων”. Μέλη της που απέκτησαν αρκαδικά ονόματα υπήρξαν ο Σίλερ, ο Ουγκώ και ο Γκαίτε που διακηρύσσει et in Arcadia ego δηλαδή “και εγώ στην Αρκαδία γεννήθηκα” ή “και εγώ έζησα κάποτε ευτυχισμένος στην Αρκαδία”. Σπουδαίοι άνθρωποι της τέχνης και του λόγου που έπλασαν το Αρκαδικό ιδεώδες κατέφυγαν σ’ αυτόν το νοητό και φανταστικό τρόπο ζωής για να ξεφύγουν από τα αδιέξοδα του καιρού τους. Ανακηρύχτηκαν πολίτες ενός μακρινού τόπου με παρθένα δάση, γόνιμες πεδιάδες και φιδίσια ποτάμια, μιας θρυλικής χώρας με ανοιχτόκαρδους ανθρώπους.
Οι αιώνες που πέρασαν σ’ αυτόν το μαγευτικό τόπο της πατρίδας μας κράτησαν ανόθευτη την αρετή και την ομορφιά του. Ο τόπος ολάκερος αναδύει ως σήμερα κάτι το παλικαρίσιο, το λιτό και το τραχύ και αποτελεί απόλαυση της άπληστης ματιάς εκείνου που ταξιδεύει ανάμεσα του. Ο “Μέγας Παν δεν τέθνηκε” όπως μεταφέρει ο Πλούταρχος. Ζει στα Αρκαδικά βουνά και τους κάμπους γεμάτος ακμή και φως και ανανεώνει τη φύση χαρίζοντας στους ανθρώπους χαρά και ευτυχία. Νιώθεις τη γλυκιά μελωδία του μαγικού αυλού του ανάμεσα σε βαθιές λαγκαδιές και άγρια φαράγγια, τον συναντάς και στις ψυχές των κατοίκων που καμαρώνουν για την ιστορία και τη δόξα του τόπου τους.
Στόχος ανέφικτος φαινόταν στην αρχή αυτό το συγκλονιστικό οδοιπορικό γιατί λιγοστά έμοιαζαν εκείνα που γνωρίζαμε κι ας γεννηθήκαμε σε τούτο τον τόπο. Μα όταν έφτασε το τέλος του ταξιδιού, μετά τη μακρόχρονη περιήγηση μας, δύσκολα ξεχωρίσαμε αυτά που πρόσφεραν τη μεγαλύτερη χαρά, ία
γνώριμα ή Τα άγνωστα, τα μικρά ή Τα μεγάλα. Η Αρκαδία ολόκληρη πρόβαλλε μια ενιαία αίσθηση, ένα
σύνολο όπου τόποι, άνθρωποι και καιροί έπλασαν το αξιοθαύμαστο δημιούργημα τους. Προσπαθήσαμε μέσα από τα κείμενα να μεταφέρουμε την αλήθεια των γραπτών πηγών και ιην αμεσότητα των εντυπώσεων της προσωπικής επαφής με το φυσικό περιβάλλον, τα μνημεία και τους ανθρώπους. Μοιράσαμε το ενδιαφέρον ανάμεσα στο γραπτό λόγο και την εικόνα γιατί η φωτογραφία ζωντανεύει την ανάμνηση και τονίζει τη συγκομιδή του λόγου. Παρέχουμε στον ταξιδιώτη χρήσιμες πληροφορίες για δραστηριότητες στη φύση, για τους χώρους όπου θα παραδοθεί στην αγκαλιά του Μορφέα και θα καλύψει τις γαστριμαργικές του ανάγκες, τη διασκέδαση του, την αγορά τοπικών προϊόντων και τις σημαντικότερες γιορτές και εκδηλώσεις από τα πολιτιστικά δρώμενα του τόπου.
Εκείνους που νιώθουν πως τους σφιχταγκαλιάζει η καθημερινή πραγματικότητα, αναζητούν το γοητευτικό και το απίθανο και αγαπούν την ελληνική φύση, ιην ιστορία, την παράδοση και τον πολιτισμό μας αλλά δεν κατόρθωσαν να κατακτήσουν ακόμα τη χώρα με τα μαγευτικά υψίπεδα, τις θεοκρίτιες κοιλάδες και τις μοναδικές ακρογιαλιές… n Αρκαδία τους περιμένει.
Νατάσα Πετρούλια
(Από το βιλίο “Περιήγηση Αρκαδίας – Εκδόσεις ΟΙΑΤΗΣ – 2004)
————————————————————————————————————————————————
Με αφορμή την απόσυρση του πίνακα του Ντελακρουά με τη Σφαγή της Χίου
«Οφείλουμε να μην επιτρέπουμε σε κανέναν να προβαίνει σε εκπτώσεις στην ιστορική μας συνείδηση»
Αγανάκτηση μάς προκαλεί η αδικαιολόγητη απόφαση, να μην εκτίθεται πλέον στο επισκευασμένο Βυζαντινό Μουσείο Χίου, το πιστό αντίγραφο της Σφαγής της Χίου, του διάσημου Γάλλου ζωγράφου Ευγένιου Ντελακρουά.
Σήμερα, ημέρα επετείου της Απελευθέρωσης της Χίου (11/11/1912) και της ενσωμάτωσης της με την Ελλάδα, αναρωτιόμαστε, πως γίνεται κάποιοι από εμάς, να διανύουμε μίλια για να επισκεφτούμε το Λούβρο και να θαυμάσουμε τέτοιας ιστορικής και παγκόσμιας εμβέλειας εκθέματα, όπως ο συγκεκριμένος πίνακας και κάποιοι να αποσύρουν αντίγραφο του πίνακα –άνευ βάσιμων αιτιολογιών- από το κατ΄εξοχήν αρμόδιο μουσείο της Χίου.
Γιατί ποιος Έλληνας δεν αισθάνθηκε ρίγος, δέος, θλίψη, αγανάκτηση, πόνο, όταν αντίκρισε τον πίνακα του Ντελακρουά;
Τίθεται θέμα αν θα πρέπει τελικά να διατηρήσουμε ζωντανές στη μνήμη μας εικόνες, σαν εκείνη της σφαγής 58.000 ανθρώπων της Χίου, μέσα από πολιτιστικά εκθέματα πανευρωπαϊκής και παγκόσμιας εμβέλειας;
Επειδή όλοι μας οφείλουμε να μην επιτρέπουμε σε κανέναν, να προβαίνει σε εκπτώσεις στην ιστορική μας συνείδηση, καλείται ο κ. Υπουργός Πολιτισμού, να παρέμβει υπέρ της επανέκθεσης του έργου.
Να θυμίσουμε ιστορικά, πως ο αφανισμός των κατοίκων της Χίου συγκλόνισε τον Ελληνισμό και ολόκληρη την Ευρώπη. Δεκάδες άρθρα γράφτηκαν, εκφράζοντας τον αποτροπιασμό για την μεγάλη σφαγή. Βιβλία κυκλοφόρησαν σε πολλές Ευρωπαϊκές χώρες, προκειμένου να ευαισθητοποιηθεί η κοινή γνώμη και να βοηθηθούν τα θύματα.
Με αφορμή την τραγωδία αυτή, εμπνεύστηκαν άνθρωποι της τέχνης, σε όλο τον κόσμο, μεταξύ αυτών και ο Βίκτωρ Ουγκό με το ποίημα του, «Το Ελληνόπαιδο».
(Δημοσιεύτηκε στο ιστολόγιο taxalia.blogspot.com, στην ημερήσια εφημερίδα της Χίου “Δημοκρατική”, στην ιστοσελίδα www.styx.gr, στο ιστολόγιο www.kalimera-arkadia.blogspot.com)
